Music Sphere channel

Watch live streaming video from musicsphere at livestream.com
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

Τερατούργημα «Μπολκενστάϊν»: Ένα ακόμη εργαλείο στα χέρια του ευρωενωσιακού κεφαλαίου για την αποσάθρωση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων

του Δημήτρη Δαμασκηνού


Στο πλαίσιο που απορρέει από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη στρατηγική της Λισαβόνας προκειμένου να καταστεί, έως το 2010, η Ευρωπαϊκή Ένωση η πιο ανταγωνιστική και δυναμική «οικονομία της γνώσης» στον κόσμο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε μία πρόταση οδηγίας «σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά». Την οδηγία Μπολκενστάϊν που συντάχτηκε καθ' υπαγόρευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και απειλεί τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων της Ε.Ε. πιέζοντας τις κατακτήσεις όλων προς τα κάτω. Πρόκειται για ένα ακόμα νομοθετικό τερατούργημα του μεγάλου ευρωενωσιακού κεφαλαίου, που στόχο έχει να επισπεύσει την απελευθέρωση της διακίνησης των υπηρεσιών στα πλαίσια της Ε.Ε. Η οδηγία ενισχύει την επικράτηση των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων στις αγορές των κρατών - μελών στον τομέα των υπηρεσιών, τη συγκέντρωση του κεφαλαίου σε ακόμα λιγότερα χέρια, επιταχύνει τις ανατροπές στα δικαιώματα των εργαζομένων στον τριτογενή τομέα της παραγωγής, αυξάνοντας παράλληλα το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών, ενώ παράλληλα συνεπάγεται παραπέρα υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος και παροχή «κάρτας ελευθέρας εισόδου» σε όλα τα προϊόντα χαμηλής ποιότητας που έχουν πλημμυρίσει την αγορά των χωρών της Ε.Ε. Η πλήρης εναρμόνιση των κρατών – μελών με την προωθούμενη οδηγία προϋποθέτει μια σειρά από θεσμικές αντιλαϊκές αλλαγές, που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, στα πλαίσια των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Το σχέδιο της οδηγίας προβλέπει ανάμεσα στα άλλα:

• Την πλήρη απελευθέρωση στον τομέα της παροχής υπηρεσιών που καλύπτουν το 70% της οικονομικής δραστηριότητας στις χώρες της Ε.Ε. Το γεγονός ότι το σχέδιο οδηγίας «καλύπτει όλες τις υπηρεσίες που αντιπροσωπεύουν μια οικονομική δραστηριότητα», αφήνει ανοιχτό το δρόμο στο ιδιωτικό κεφάλαιο να δραστηριοποιηθεί και σε κάθε τομέα των υπηρεσιών που προσφέρονται επί πληρωμή, ακόμα και στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας ή στην εκπαίδευση (που με το σχέδιο οδηγίας κινδυνεύει να θεωρηθεί υπηρεσία οικονομικού ενδιαφέροντος και επομένως να υπαχθεί στις διατάξεις που αφορούν το εμπόριο των υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά κάθε κράτους – μέλους της Ε.Ε.). Τα σχετικά νομοθετήματα σε εθνικό επίπεδο για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, μεταφορών και τηλεπικοινωνιών δρουν αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως κι αυτά που αφορούν στην παραπέρα ιδιωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος και την υπαγωγή του στους νόμους και τους κανόνες της αγοράς (βλ. «αξιολόγηση» των ΑΕΙ, ίδρυση ΙΔΒΕ, ισοτιμία τίτλων σπουδών που παρέχουν τα διάφορα ψευτο – κολέγια που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια μέσω της δικαιόχρησης (franchising), η σχεδιαζόμενη ίδρυση ιδιωτικών, «μη κρατικών» πανεπιστημίων κ.α.).

• Την υπαγωγή των επιχειρήσεων στο νομικό καθεστώς της «χώρας προέλευσης», του κράτους – μέλους, δηλαδή της χώρας που δηλώνουν οι επιχειρήσεις ως έδρα τους και όχι πλέον στο νομικό καθεστώς της χώρας στην οποία θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους, της «χώρας υποδοχής» (βλ. άρθρο 16). Το μεγάλο ευρωενωσιακό κεφάλαιο δημιουργεί μια «αυτόνομη» κερδοσκοπική νησίδα σε όποιο κράτος - μέλος ευνοείται η ανάπτυξη της κερδοφορίας του, υπακούοντας μόνο στους νόμους και στους κανόνες της χώρας από την οποία προέρχονται. Οι όποιοι περιορισμοί στην ασύδοτη δράση του κεφαλαίου έχει κατακτήσει και καταφέρει να διατηρήσει το κίνημα πάνε περίπατο. Στο ίδιο καθεστώς υπάγονται και οι εργαζόμενοι των επιχειρήσεων, όσον αφορά στα μισθολογικά, ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα, με αρνητικές συνέπειες για τους ίδιους, αλλά και το σύνολο των εργαζομένων στις χώρες όπου δουλεύουν.

Αυτό σημαίνει ότι η κάθε επιχείρηση θα μπορεί να δηλώνει για έδρα της μια χώρα της Ε.Ε., όπου νομικά έχουν επιβληθεί συνθήκες άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης και χαμηλότερη τιμή στην εργατική δύναμη. Κατά την εγκατάστασή της σε μια άλλη χώρα της Ε.Ε., θα αξιοποιεί το σκληρά εκμεταλλευόμενο προσωπικό από τη χώρα προέλευσης, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, βελτιώνοντας τη θέση της στον ανταγωνισμό.

Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια για το κεφάλαιο. Από τη μια, εξασφαλίζει τη φτηνότερη εργατική δύναμη στα πλαίσια της Ε.Ε., αντλώντας εργατικό δυναμικό από τις πιο φτωχές χώρες και ιδιαίτερα από τις φτηνές αγορές των χωρών του παλινορθωμένου, άγριου καπιταλισμού της ανατολικής Ευρώπης. Από την άλλη, το ντόπιο κεφάλαιο στη χώρα παροχής των υπηρεσιών αξιοποιεί ως άλλοθι τις εργασιακές σχέσεις στις νέες επιχειρήσεις για να χαμηλώσει κι άλλο τον πήχη των δικαιωμάτων στους εργάτες κάθε χώρας, ιδιαίτερα εκεί όπου το εργατικό κίνημα υπερασπίζει ακόμη τις κατακτήσεις και αντιπαλεύει τις αναδιαρθρώσεις. Είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι με την εφαρμογή της οδηγίας Μπολκεστάιν θα υπάρξει μια μεταφορά των εδρών των επιχειρήσεων από διάφορες χώρες της E.E. προς αυτές που θα εξασφαλίζουν τη χαμηλότερη φορολογία από το κράτος και το φθηνότερο εργατικό κόστος, δηλαδή για την ισχυρή καπιταλιστική Γερμανία προς την Πολωνία και για την λιγότερο ισχυρή καπιταλιστική Ελλάδα (και όχι μόνον) προς τη Bουλγαρία σήμερα ή προς την Τουρκία αύριο, στο βαθμό που αυτή ενταχθεί στην E.E.

Η δημιουργία πολλαπλών εργασιακών καθεστώτων, η απώλεια θέσεων εργασίας, η υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων που ισχύουν στην Ελλάδα π.χ. προκειμένου οι ελληνικές επιχειρήσεις να αντέξουν στον ανταγωνισμό κ.α. είναι μερικές μόνο από τις συνέπειες που θα «γευτούν» οι εργαζόμενοι της χώρας μας από την εφαρμογή του άρθρου 24 με τις ειδικές ρυθμίσεις για την απόσπαση των εργαζομένων. Το τερατούργημα Μπολκενστάϊν παραβιάζει τις κατακτήσεις των εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, αφού με τη μεταφορά των εργαζομένων πιέζει για μία προς τα κάτω εξίσωση των εργασιακών σχέσεων και του εργασιακού περιβάλλοντος. Λ.χ. οι ΣΣΕ που έχουν κατακτηθεί από το εργατικό ταξικό κίνημα στη Γαλλία, Ιταλία κλπ. θα παρακάμπτονται ευθέως και απροσχημάτιστα και θα πιέζονται αφόρητα προς τα κάτω, από την εφαρμογή των εξαθλιωμένων συλλογικών εργατικών ρυθμίσεων που ισχύουν στις χώρες του παλινορθωμένου και ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της Ανατολικής Ευρώπης.

Το τερατούργημα Μπολκενστάϊν δηλαδή επιτρέπει σε μία επιχείρηση που θα δηλώνει ως έδρα της τη Bουλγαρία, να μπορεί να εγκατασταθεί και να εκδώσει άδεια λειτουργίας στην Eλλάδα, χωρίς να έρθει σε «άμεση επαφή» με το ελληνικό κράτος (αλλά με ένα «ενιαίο κέντρο» που θα δημιουργηθεί στα κράτη – μέλη γι’ αυτό το σκοπό). Η εν λόγω επιχείρηση δεν θα μπορεί να ελεγχθεί από το ελληνικό κράτος και δεν θα φορολογείται με βάση το καθεστώς που ισχύει στη χώρα μας. Όταν πρόκειται να εξυπηρετηθεί το συμφέρον του κεφαλαίου, το κράτος βρίσκει τον τρόπο να εξαφανίσει ως διά μαγείας τη γραφειοκρατία και να προσαρμόσει όλο το διοικητικό μηχανισμό του στην υπηρεσία των κεφαλαιοκρατών. Το ίδιο ισχύει και για τους ελεύθερους επαγγελματίες στον τριτογενή τομέα που θα θελήσουν να δραστηριοποιηθούν μόνιμα ή για κάποιο διάστημα σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε.

Mέσα από τις κατευθύνσεις αυτής της οδηγίας, οφείλουμε να διαβάσουμε και την πρόταση του συνδέσμου βιομηχάνων Bορείου Eλλάδας, για τη δημιουργία «ζωνών ελεύθερων συναλλαγών». Mε την πρόταση αυτή οι βιομήχανοι διεκδικούν τη δημιουργία ζωνών στη Bόρεια Eλλάδα, όπου οι επιχειρήσεις τους θα λειτουργούν με εργαζόμενους που θα έρχονται αυθημερόν από τη Bουλγαρία και θα αμείβονται και θα ασφαλίζονται σύμφωνα με τις εκεί συνθήκες. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εργαζόμενοι θα περνούν τα σύνορα μόνο για να εργαστούν και θα επιστρέφουν στη χώρα τους το βράδυ! Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό κεφάλαιο που «παρέχει υπηρεσίες» δεν θα γλιτώνει μόνο τα έξοδα διαμονής (στρατωνισμού μάλλον) των εργαζομένων που θα…εισάγει, αλλά και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές. Ο λόγος; Σε αυτές τις περιπτώσεις για ό,τι άπτεται του εργατικού δικαίου θα ισχύσει η οδηγία Μπολκενστάϊν για την απόσπαση εργαζομένων που προβλέπει ότι οι υπάλληλοι που αποσπώνται από μία επιχείρηση στο εξωτερικό για λιγότερο από οκτώ ημέρες υπόκεινται στο ασφαλιστικό δίκαιο της χώρας καταγωγής. Η μεταπρατική και εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας μας δεν έχει υπομονή να περιμένει μέχρι την υπερψήφιση της οδηγίας Μπολκενστάϊν από την Oλομέλεια της E.E., πόσο μάλλον μέχρι την πλήρη εφαρμογή της, γι’ αυτό απαιτεί ν’ ανοίξει τα «κάτεργα των συνόρων» πρόωρα στη βάση αυτής, πιέζοντας για τη θέσπιση ενός ειδικού καθεστώτος.

• Εκτός από τις εξαιρέσεις ή τις μεταβατικές περιόδους που προβλέπονται, κανένα κράτος - μέλος δε θα μπορεί να απαγορεύσει την εγκατάσταση ή την παροχή υπηρεσιών σε έναν πάροχο που είναι νόμιμα εγκαταστημένος σε ένα άλλο κράτος - μέλος. Με αυτόν τον τρόπο δε θα μπορεί πλέον να υπάρχει κανένας εθνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις που παρέχουν την υπηρεσία, στο είδος και στη σκοπιμότητα της υπηρεσίας και στην ποιότητά της. Με αυτόν τον τρόπο το σύστημα ελέγχου της ποιότητας και της ασφάλειας των προϊόντων θα γίνει ακόμη περισσότερο διάτρητο, αφού τα κράτη προορισμού των προϊόντων δεν θα μπορούν να θέτουν πλέον τις προδιαγραφές (ασφάλειας, ποιότητας) γι’ αυτά. Αυτή η «απελευθέρωση των αγορών» θα έχει ως συνέπεια και τη μεταφορά του κόστους και της ευθύνης για την υπηρεσία στον ίδιο τον χρήστη.

• Τα κράτη - μέλη δεν μπορούν να εφαρμόσουν περιοριστικά μέτρα στους χρήστες υπηρεσιών από άλλη κοινοτική χώρα.

Στις αρχές του Οκτώβρη του 2005 αναβλήθηκε η συζήτηση της οδηγίας στην Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις 21 και 22 του Νοέμβρη, εξαιτίας των αντιδράσεων που ήταν πολύ μεγάλες σε όλη την Ευρώπη, με μεγαλύτερες τις κινητοποιήσεις που έγιναν σε Βέλγιο και Γαλλία. Οι κινητοποιήσεις αυτές των εργαζομένων είχαν ως αποτέλεσμα να μετατεθεί και η συζήτησή της οδηγίας στην Ολομέλεια, πιθανότατα για τις αρχές του 2006. Στόχος του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών σε επίπεδο Ε.Ε. είναι να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή η οδηγία μέχρι το 2010.

Οι στοχεύσεις της οδηγίας Μπολκενστάϊν αφορούν στην:

• Ενίσχυση της μονοπώλησης των αγορών υπηρεσιών και την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους με ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια και στην ποιότητα των υπηρεσιών που θα πλήξουν όλους τους χρήστες αυξάνοντας το κόστος και δυσχεραίνοντας την πρόσβαση.

• Παραβίαση των κατά χώρα κατακτήσεων των εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, αφού με τη μεταφορά των εργαζομένων πιέζει για μία προς τα κάτω εξίσωση των εργασιακών σχέσεων και του εργασιακού περιβάλλοντος. Λ.χ. οι ΣΣΕ που έχουν κατακτηθεί από το εργατικό ταξικό κίνημα στη Γαλλία, Ιταλία κλπ. θα παρακάμπτονται ευθέως και απροσχημάτιστα και θα πιέζονται αφόρητα προς τα κάτω, από την εφαρμογή των επαίσχυντων και εξαθλιωμένων συλλογικών εργατικών ρυθμίσεων που ισχύουν στις χώρες του παλινορθωμένου και ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της Ανατολικής Ευρώπης.

• Αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνονται από το χαλαρό σε πολλές περιπτώσεις νομικό πλαίσιο πολλών νεοενταγμένων στην Ε.Ε. χωρών, για να αυξηθούν σημαντικά τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, που θα έχουν τη δυνατότητα να εγκαταστήσουν παρόχους υπηρεσιών σε αυτές τις χώρες σύμφωνα με τις ιδιαίτερα χαμηλές αμοιβές και γενικότερα τις επισφαλείς σχέσεις εργασίας.

• Δυνατότητα των μεγάλων επιχειρήσεων να απολαμβάνουν «υπηρεσίες» χαμηλού κόστους από παρόχους άλλων κρατών - μελών που θα αντικαθιστούν εσωτερικές τους λειτουργίες υψηλότερου κόστους.

• Δημιουργία ενός σοβαρού προηγούμενου για κατάργηση κάθε προστατευτικής των εργαζομένων νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο και διεύρυνση της ασυδοσίας του κεφαλαίου. Αυτά τα νομοθετικά αναχώματα που έχουν με τους αγώνες τους αποσπάσει οι εργαζόμενοι, προσπαθούν να αποφύγουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές με την οδηγία Mπολκεστάιν. Αυτή έρχεται να δώσει μια «λύση» για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, αφού θεσμοθετείται από την «απρόσωπη» E.E. και τα «σχέδιά» της φαντάζουν μακρινά για τους εργαζόμενους της Eυρώπης.

Παρ’ όλ’ αυτά, οι συνέπειες της τερατώδους οδηγίας Mπολκεστάιν, γίνονται αντιληπτές από τους εργαζόμενους, που τη χαρακτηρίζουν οδηγία Φραγκεστάιν. Aυτή υπήρξε εξάλλου ένα από τα σημαντικότερα θέματα που προκάλεσαν αγανάκτηση των εργαζομένων και τροφοδότησαν το μαζικό OXI στα δημοψηφίσματα για το Eυρωσύνταγμα που έγιναν πριν μερικούς μήνες στη Γαλλία, Oλλανδία. Ωστόσο αυτό το ηχηρό ράπισμα στους σχεδιασμούς της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε. δε σηματοδοτεί κατά κανέναν τρόπο την παραίτηση του κεφαλαίου από τις στρατηγικές του επιδιώξεις, ιδιαίτερα μάλιστα στο πεδίο της ανατολικής διεύρυνσης, μετά άλλωστε και την αποφασισμένη πλήρη ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην επόμενη διετία (Ευρώπη των 27). Ήδη οι κατευθύνσεις της βρετανικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινούνται σε κάθε περίπτωση και από κάθε άποψη (οικονομικής, εξωτερικής και κοινωνικής πολιτικής) στην κατεύθυνση εμβάθυνσης και ενίσχυσης της ολοσχερούς απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και του καίριου πλήγματος στο θρυλούμενο δυτικοευρωπαϊκό «κοινωνικό κράτος». Γι’ αυτό το λόγο πρέπει οι εργαζόμενοι να επαγρυπνούν και να αγωνίζονται για να αποσυρθεί τώρα η οδηγία Μπολκεστάιν, να μην ιδιωτικοποιηθούν παραπέρα οι δημόσιες υπηρεσίες και να αυξηθούν οι μισθοί, να διευρυνθούν τα δικαιώματα όλων των Ελλήνων και ξένων εργατών.

Original webpage : http://www.paremvaseis.org/yliko36.htm

Taxi in Greece

2 σχόλια:

Jack66 είπε...

Τερατούργημα «Μπολκενστάϊν»:

Jack66 είπε...

Καλη η οδηγια Μπολκενσταιν αλλα... πριν την εφαρμοσουν δεν μας δινουν και τα λεφτα μας πισω.......και μετα το συζηταμε χαλαρα!!!

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Counter

Follow us in Facebook

Από το Blogger.