Music Sphere channel

Watch live streaming video from musicsphere at livestream.com
Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Τερατούργημα «Μπολκενστάϊν»: Ένα ακόμη εργαλείο στα χέρια του ευρωενωσιακού κεφαλαίου για την αποσάθρωση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων

του Δημήτρη Δαμασκηνού


Στο πλαίσιο που απορρέει από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη στρατηγική της Λισαβόνας προκειμένου να καταστεί, έως το 2010, η Ευρωπαϊκή Ένωση η πιο ανταγωνιστική και δυναμική «οικονομία της γνώσης» στον κόσμο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε μία πρόταση οδηγίας «σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά». Την οδηγία Μπολκενστάϊν που συντάχτηκε καθ' υπαγόρευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και απειλεί τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων της Ε.Ε. πιέζοντας τις κατακτήσεις όλων προς τα κάτω. Πρόκειται για ένα ακόμα νομοθετικό τερατούργημα του μεγάλου ευρωενωσιακού κεφαλαίου, που στόχο έχει να επισπεύσει την απελευθέρωση της διακίνησης των υπηρεσιών στα πλαίσια της Ε.Ε. Η οδηγία ενισχύει την επικράτηση των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων στις αγορές των κρατών - μελών στον τομέα των υπηρεσιών, τη συγκέντρωση του κεφαλαίου σε ακόμα λιγότερα χέρια, επιταχύνει τις ανατροπές στα δικαιώματα των εργαζομένων στον τριτογενή τομέα της παραγωγής, αυξάνοντας παράλληλα το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών, ενώ παράλληλα συνεπάγεται παραπέρα υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος και παροχή «κάρτας ελευθέρας εισόδου» σε όλα τα προϊόντα χαμηλής ποιότητας που έχουν πλημμυρίσει την αγορά των χωρών της Ε.Ε. Η πλήρης εναρμόνιση των κρατών – μελών με την προωθούμενη οδηγία προϋποθέτει μια σειρά από θεσμικές αντιλαϊκές αλλαγές, που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, στα πλαίσια των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Το σχέδιο της οδηγίας προβλέπει ανάμεσα στα άλλα:

• Την πλήρη απελευθέρωση στον τομέα της παροχής υπηρεσιών που καλύπτουν το 70% της οικονομικής δραστηριότητας στις χώρες της Ε.Ε. Το γεγονός ότι το σχέδιο οδηγίας «καλύπτει όλες τις υπηρεσίες που αντιπροσωπεύουν μια οικονομική δραστηριότητα», αφήνει ανοιχτό το δρόμο στο ιδιωτικό κεφάλαιο να δραστηριοποιηθεί και σε κάθε τομέα των υπηρεσιών που προσφέρονται επί πληρωμή, ακόμα και στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας ή στην εκπαίδευση (που με το σχέδιο οδηγίας κινδυνεύει να θεωρηθεί υπηρεσία οικονομικού ενδιαφέροντος και επομένως να υπαχθεί στις διατάξεις που αφορούν το εμπόριο των υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά κάθε κράτους – μέλους της Ε.Ε.). Τα σχετικά νομοθετήματα σε εθνικό επίπεδο για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, μεταφορών και τηλεπικοινωνιών δρουν αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως κι αυτά που αφορούν στην παραπέρα ιδιωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος και την υπαγωγή του στους νόμους και τους κανόνες της αγοράς (βλ. «αξιολόγηση» των ΑΕΙ, ίδρυση ΙΔΒΕ, ισοτιμία τίτλων σπουδών που παρέχουν τα διάφορα ψευτο – κολέγια που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια μέσω της δικαιόχρησης (franchising), η σχεδιαζόμενη ίδρυση ιδιωτικών, «μη κρατικών» πανεπιστημίων κ.α.).

• Την υπαγωγή των επιχειρήσεων στο νομικό καθεστώς της «χώρας προέλευσης», του κράτους – μέλους, δηλαδή της χώρας που δηλώνουν οι επιχειρήσεις ως έδρα τους και όχι πλέον στο νομικό καθεστώς της χώρας στην οποία θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους, της «χώρας υποδοχής» (βλ. άρθρο 16). Το μεγάλο ευρωενωσιακό κεφάλαιο δημιουργεί μια «αυτόνομη» κερδοσκοπική νησίδα σε όποιο κράτος - μέλος ευνοείται η ανάπτυξη της κερδοφορίας του, υπακούοντας μόνο στους νόμους και στους κανόνες της χώρας από την οποία προέρχονται. Οι όποιοι περιορισμοί στην ασύδοτη δράση του κεφαλαίου έχει κατακτήσει και καταφέρει να διατηρήσει το κίνημα πάνε περίπατο. Στο ίδιο καθεστώς υπάγονται και οι εργαζόμενοι των επιχειρήσεων, όσον αφορά στα μισθολογικά, ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα, με αρνητικές συνέπειες για τους ίδιους, αλλά και το σύνολο των εργαζομένων στις χώρες όπου δουλεύουν.

Αυτό σημαίνει ότι η κάθε επιχείρηση θα μπορεί να δηλώνει για έδρα της μια χώρα της Ε.Ε., όπου νομικά έχουν επιβληθεί συνθήκες άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης και χαμηλότερη τιμή στην εργατική δύναμη. Κατά την εγκατάστασή της σε μια άλλη χώρα της Ε.Ε., θα αξιοποιεί το σκληρά εκμεταλλευόμενο προσωπικό από τη χώρα προέλευσης, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, βελτιώνοντας τη θέση της στον ανταγωνισμό.

Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια για το κεφάλαιο. Από τη μια, εξασφαλίζει τη φτηνότερη εργατική δύναμη στα πλαίσια της Ε.Ε., αντλώντας εργατικό δυναμικό από τις πιο φτωχές χώρες και ιδιαίτερα από τις φτηνές αγορές των χωρών του παλινορθωμένου, άγριου καπιταλισμού της ανατολικής Ευρώπης. Από την άλλη, το ντόπιο κεφάλαιο στη χώρα παροχής των υπηρεσιών αξιοποιεί ως άλλοθι τις εργασιακές σχέσεις στις νέες επιχειρήσεις για να χαμηλώσει κι άλλο τον πήχη των δικαιωμάτων στους εργάτες κάθε χώρας, ιδιαίτερα εκεί όπου το εργατικό κίνημα υπερασπίζει ακόμη τις κατακτήσεις και αντιπαλεύει τις αναδιαρθρώσεις. Είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι με την εφαρμογή της οδηγίας Μπολκεστάιν θα υπάρξει μια μεταφορά των εδρών των επιχειρήσεων από διάφορες χώρες της E.E. προς αυτές που θα εξασφαλίζουν τη χαμηλότερη φορολογία από το κράτος και το φθηνότερο εργατικό κόστος, δηλαδή για την ισχυρή καπιταλιστική Γερμανία προς την Πολωνία και για την λιγότερο ισχυρή καπιταλιστική Ελλάδα (και όχι μόνον) προς τη Bουλγαρία σήμερα ή προς την Τουρκία αύριο, στο βαθμό που αυτή ενταχθεί στην E.E.

Η δημιουργία πολλαπλών εργασιακών καθεστώτων, η απώλεια θέσεων εργασίας, η υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων που ισχύουν στην Ελλάδα π.χ. προκειμένου οι ελληνικές επιχειρήσεις να αντέξουν στον ανταγωνισμό κ.α. είναι μερικές μόνο από τις συνέπειες που θα «γευτούν» οι εργαζόμενοι της χώρας μας από την εφαρμογή του άρθρου 24 με τις ειδικές ρυθμίσεις για την απόσπαση των εργαζομένων. Το τερατούργημα Μπολκενστάϊν παραβιάζει τις κατακτήσεις των εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, αφού με τη μεταφορά των εργαζομένων πιέζει για μία προς τα κάτω εξίσωση των εργασιακών σχέσεων και του εργασιακού περιβάλλοντος. Λ.χ. οι ΣΣΕ που έχουν κατακτηθεί από το εργατικό ταξικό κίνημα στη Γαλλία, Ιταλία κλπ. θα παρακάμπτονται ευθέως και απροσχημάτιστα και θα πιέζονται αφόρητα προς τα κάτω, από την εφαρμογή των εξαθλιωμένων συλλογικών εργατικών ρυθμίσεων που ισχύουν στις χώρες του παλινορθωμένου και ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της Ανατολικής Ευρώπης.

Το τερατούργημα Μπολκενστάϊν δηλαδή επιτρέπει σε μία επιχείρηση που θα δηλώνει ως έδρα της τη Bουλγαρία, να μπορεί να εγκατασταθεί και να εκδώσει άδεια λειτουργίας στην Eλλάδα, χωρίς να έρθει σε «άμεση επαφή» με το ελληνικό κράτος (αλλά με ένα «ενιαίο κέντρο» που θα δημιουργηθεί στα κράτη – μέλη γι’ αυτό το σκοπό). Η εν λόγω επιχείρηση δεν θα μπορεί να ελεγχθεί από το ελληνικό κράτος και δεν θα φορολογείται με βάση το καθεστώς που ισχύει στη χώρα μας. Όταν πρόκειται να εξυπηρετηθεί το συμφέρον του κεφαλαίου, το κράτος βρίσκει τον τρόπο να εξαφανίσει ως διά μαγείας τη γραφειοκρατία και να προσαρμόσει όλο το διοικητικό μηχανισμό του στην υπηρεσία των κεφαλαιοκρατών. Το ίδιο ισχύει και για τους ελεύθερους επαγγελματίες στον τριτογενή τομέα που θα θελήσουν να δραστηριοποιηθούν μόνιμα ή για κάποιο διάστημα σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε.

Mέσα από τις κατευθύνσεις αυτής της οδηγίας, οφείλουμε να διαβάσουμε και την πρόταση του συνδέσμου βιομηχάνων Bορείου Eλλάδας, για τη δημιουργία «ζωνών ελεύθερων συναλλαγών». Mε την πρόταση αυτή οι βιομήχανοι διεκδικούν τη δημιουργία ζωνών στη Bόρεια Eλλάδα, όπου οι επιχειρήσεις τους θα λειτουργούν με εργαζόμενους που θα έρχονται αυθημερόν από τη Bουλγαρία και θα αμείβονται και θα ασφαλίζονται σύμφωνα με τις εκεί συνθήκες. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εργαζόμενοι θα περνούν τα σύνορα μόνο για να εργαστούν και θα επιστρέφουν στη χώρα τους το βράδυ! Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό κεφάλαιο που «παρέχει υπηρεσίες» δεν θα γλιτώνει μόνο τα έξοδα διαμονής (στρατωνισμού μάλλον) των εργαζομένων που θα…εισάγει, αλλά και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές. Ο λόγος; Σε αυτές τις περιπτώσεις για ό,τι άπτεται του εργατικού δικαίου θα ισχύσει η οδηγία Μπολκενστάϊν για την απόσπαση εργαζομένων που προβλέπει ότι οι υπάλληλοι που αποσπώνται από μία επιχείρηση στο εξωτερικό για λιγότερο από οκτώ ημέρες υπόκεινται στο ασφαλιστικό δίκαιο της χώρας καταγωγής. Η μεταπρατική και εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας μας δεν έχει υπομονή να περιμένει μέχρι την υπερψήφιση της οδηγίας Μπολκενστάϊν από την Oλομέλεια της E.E., πόσο μάλλον μέχρι την πλήρη εφαρμογή της, γι’ αυτό απαιτεί ν’ ανοίξει τα «κάτεργα των συνόρων» πρόωρα στη βάση αυτής, πιέζοντας για τη θέσπιση ενός ειδικού καθεστώτος.

• Εκτός από τις εξαιρέσεις ή τις μεταβατικές περιόδους που προβλέπονται, κανένα κράτος - μέλος δε θα μπορεί να απαγορεύσει την εγκατάσταση ή την παροχή υπηρεσιών σε έναν πάροχο που είναι νόμιμα εγκαταστημένος σε ένα άλλο κράτος - μέλος. Με αυτόν τον τρόπο δε θα μπορεί πλέον να υπάρχει κανένας εθνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις που παρέχουν την υπηρεσία, στο είδος και στη σκοπιμότητα της υπηρεσίας και στην ποιότητά της. Με αυτόν τον τρόπο το σύστημα ελέγχου της ποιότητας και της ασφάλειας των προϊόντων θα γίνει ακόμη περισσότερο διάτρητο, αφού τα κράτη προορισμού των προϊόντων δεν θα μπορούν να θέτουν πλέον τις προδιαγραφές (ασφάλειας, ποιότητας) γι’ αυτά. Αυτή η «απελευθέρωση των αγορών» θα έχει ως συνέπεια και τη μεταφορά του κόστους και της ευθύνης για την υπηρεσία στον ίδιο τον χρήστη.

• Τα κράτη - μέλη δεν μπορούν να εφαρμόσουν περιοριστικά μέτρα στους χρήστες υπηρεσιών από άλλη κοινοτική χώρα.

Στις αρχές του Οκτώβρη του 2005 αναβλήθηκε η συζήτηση της οδηγίας στην Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις 21 και 22 του Νοέμβρη, εξαιτίας των αντιδράσεων που ήταν πολύ μεγάλες σε όλη την Ευρώπη, με μεγαλύτερες τις κινητοποιήσεις που έγιναν σε Βέλγιο και Γαλλία. Οι κινητοποιήσεις αυτές των εργαζομένων είχαν ως αποτέλεσμα να μετατεθεί και η συζήτησή της οδηγίας στην Ολομέλεια, πιθανότατα για τις αρχές του 2006. Στόχος του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών σε επίπεδο Ε.Ε. είναι να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή η οδηγία μέχρι το 2010.

Οι στοχεύσεις της οδηγίας Μπολκενστάϊν αφορούν στην:

• Ενίσχυση της μονοπώλησης των αγορών υπηρεσιών και την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους με ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια και στην ποιότητα των υπηρεσιών που θα πλήξουν όλους τους χρήστες αυξάνοντας το κόστος και δυσχεραίνοντας την πρόσβαση.

• Παραβίαση των κατά χώρα κατακτήσεων των εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, αφού με τη μεταφορά των εργαζομένων πιέζει για μία προς τα κάτω εξίσωση των εργασιακών σχέσεων και του εργασιακού περιβάλλοντος. Λ.χ. οι ΣΣΕ που έχουν κατακτηθεί από το εργατικό ταξικό κίνημα στη Γαλλία, Ιταλία κλπ. θα παρακάμπτονται ευθέως και απροσχημάτιστα και θα πιέζονται αφόρητα προς τα κάτω, από την εφαρμογή των επαίσχυντων και εξαθλιωμένων συλλογικών εργατικών ρυθμίσεων που ισχύουν στις χώρες του παλινορθωμένου και ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της Ανατολικής Ευρώπης.

• Αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνονται από το χαλαρό σε πολλές περιπτώσεις νομικό πλαίσιο πολλών νεοενταγμένων στην Ε.Ε. χωρών, για να αυξηθούν σημαντικά τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, που θα έχουν τη δυνατότητα να εγκαταστήσουν παρόχους υπηρεσιών σε αυτές τις χώρες σύμφωνα με τις ιδιαίτερα χαμηλές αμοιβές και γενικότερα τις επισφαλείς σχέσεις εργασίας.

• Δυνατότητα των μεγάλων επιχειρήσεων να απολαμβάνουν «υπηρεσίες» χαμηλού κόστους από παρόχους άλλων κρατών - μελών που θα αντικαθιστούν εσωτερικές τους λειτουργίες υψηλότερου κόστους.

• Δημιουργία ενός σοβαρού προηγούμενου για κατάργηση κάθε προστατευτικής των εργαζομένων νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο και διεύρυνση της ασυδοσίας του κεφαλαίου. Αυτά τα νομοθετικά αναχώματα που έχουν με τους αγώνες τους αποσπάσει οι εργαζόμενοι, προσπαθούν να αποφύγουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές με την οδηγία Mπολκεστάιν. Αυτή έρχεται να δώσει μια «λύση» για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, αφού θεσμοθετείται από την «απρόσωπη» E.E. και τα «σχέδιά» της φαντάζουν μακρινά για τους εργαζόμενους της Eυρώπης.

Παρ’ όλ’ αυτά, οι συνέπειες της τερατώδους οδηγίας Mπολκεστάιν, γίνονται αντιληπτές από τους εργαζόμενους, που τη χαρακτηρίζουν οδηγία Φραγκεστάιν. Aυτή υπήρξε εξάλλου ένα από τα σημαντικότερα θέματα που προκάλεσαν αγανάκτηση των εργαζομένων και τροφοδότησαν το μαζικό OXI στα δημοψηφίσματα για το Eυρωσύνταγμα που έγιναν πριν μερικούς μήνες στη Γαλλία, Oλλανδία. Ωστόσο αυτό το ηχηρό ράπισμα στους σχεδιασμούς της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε. δε σηματοδοτεί κατά κανέναν τρόπο την παραίτηση του κεφαλαίου από τις στρατηγικές του επιδιώξεις, ιδιαίτερα μάλιστα στο πεδίο της ανατολικής διεύρυνσης, μετά άλλωστε και την αποφασισμένη πλήρη ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην επόμενη διετία (Ευρώπη των 27). Ήδη οι κατευθύνσεις της βρετανικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινούνται σε κάθε περίπτωση και από κάθε άποψη (οικονομικής, εξωτερικής και κοινωνικής πολιτικής) στην κατεύθυνση εμβάθυνσης και ενίσχυσης της ολοσχερούς απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και του καίριου πλήγματος στο θρυλούμενο δυτικοευρωπαϊκό «κοινωνικό κράτος». Γι’ αυτό το λόγο πρέπει οι εργαζόμενοι να επαγρυπνούν και να αγωνίζονται για να αποσυρθεί τώρα η οδηγία Μπολκεστάιν, να μην ιδιωτικοποιηθούν παραπέρα οι δημόσιες υπηρεσίες και να αυξηθούν οι μισθοί, να διευρυνθούν τα δικαιώματα όλων των Ελλήνων και ξένων εργατών.

Original webpage : http://www.paremvaseis.org/yliko36.htm

Taxi in Greece

Μύθοι και αλήθειες για τα κλειστά επαγγέλματα !!

Την Πέμπτη 1η Ιουνίου θα γίνει στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας η πρώτη σύσκεψη της επιτροπής η οποία θα ανοίξει το θέμα των κλειστών επαγγελμάτων. Την επιτροπή θα αποτελούν σε πρώτη φάση οι γενικοί γραμματείς των συναρμόδιων υπουργείων, με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας κ. Σ. Τραυλό.

Αμεση προτεραιότητα της επιτροπής είναι να ξεκαθαρίσει τη σύγχυση η οποία έχει δημιουργηθεί ­ και για την οποία το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης δεν είναι άμοιρο ευθυνών ­ γύρω από τα κλειστά επαγγέλματα και τον τρόπο με τον οποίο θα αρθούν οι υφιστάμενοι περιορισμοί. Εμφαση θα δοθεί αφενός στην καταμέτρηση των κλειστών επαγγελμάτων και αφετέρου στον περιορισμό ­ όσο αυτό είναι εφικτό ­ των δικαιολογητικών που χρειάζονται για την άσκηση ενός επαγγέλματος ή επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Στην αγορά εργασίας πάντως εξακολουθεί να επικρατεί μεγάλη ανησυχία, καθώς τις τρεις τελευταίες εβδομάδες οι αδέξιες κινήσεις του οικονομικού επιτελείου προκάλεσαν ακόμη και πανικό σε μεγάλες ομάδες επαγγελματιών. Το θέμα «άνοιξε» ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Ι. Παπαντωνίου, ο οποίος μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ ανέφερε ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να ανοίξουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει αυτό ή για το χρονοδιάγραμμα που θα ακολουθηθεί.

Αποτέλεσμα ήταν να υπάρξει αναστάτωση σε πολλούς κλάδους επαγγελματιών, ανάμεσα στους οποίους ήταν οι οδηγοί ταξί, οι συμβολαιογράφοι, οι φαρμακοποιοί αλλά και οι ιδιοκτήτες περιπτέρων και πρατηρίων υγρών καυσίμων. Ιδιαιτέρως στις πιάτσες των ταξί οι τιμές για κάποιο διάστημα υποχώρησαν εντυπωσιακά, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν φαινόμενα κερδοσκοπίας, καθώς αρκετές μάντρες αγόρασαν άδειες ταξί σε χαμηλές τιμές και τις κράτησαν για να τις πουλήσουν αργότερα, όταν οι τιμές θα επανέλθουν (αν επανέλθουν...) στα χθεσινά επίπεδα.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι αυτά τα φαινόμενα πανικού υποχώρησαν σημαντικά μετά τις πρώτες ημέρες, καθώς έγινε αντιληπτό ότι οποιαδήποτε αλλαγή πραγματοποιηθεί στα κλειστά επαγγέλματα θα γίνει μόνο κατόπιν διαλόγου με τους εμπλεκόμενους φορείς. Επιπλέον, τόσο ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας όσο κυβερνητικά στελέχη έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι σε πρώτη φάση ο στόχος είναι να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία των δικαιολογητικών και όχι να ανοίξουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα.

Σε κάθε περίπτωση όμως η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί μονόδρομο για την αγορά εργασίας, καθώς ο ανταγωνισμός τον οποίο θα προκαλέσει η είσοδος νέων επαγγελματιών θα μειώσει σημαντικά τις τιμές, ενώ παράλληλα θα δώσει ώθηση στην ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών. Και δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι η συγκράτηση των τιμών αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, καθώς οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης τους οποίους σημειώνουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες προκαλούν αναπόφευκτα έντονες πληθωριστικές πιέσεις.

Δεδομένο θα είναι και το όφελος για την απασχόληση. Η ελαχιστοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών για την εξάσκηση ορισμένων επαγγελμάτων ή επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε συνδυασμό με την άρση των περιορισμών που υπάρχουν θα αποτελέσουν ανοιχτή πρόσκληση για χιλιάδες νέους κυρίως ανθρώπους να δραστηριοποιηθούν σε χώρους οι οποίοι σήμερα δείχνουν ­ και ήταν ­ σχεδόν απαγορευμένοι.

Αυτό άλλωστε ήταν και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε κλιμάκιο του ΟΟΣΑ που επισκέφτηκε πρόσφατα την Ελλάδα προκειμένου να μελετήσει την αγορά εργασίας. Σύμφωνα με τους αξιωματούχους του Οργανισμού, μόνο μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας (για την οποία ο ΟΟΣΑ θεωρεί ότι υπάρχουν πολλοί, σχετικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, περιορισμοί) θα ενισχυθεί η απασχόληση και θα καταπολεμηθεί η ανεργία.


Στις πιάτσες των ταξί «άνοιξε» η σύγχυση και ο πανικός μόλις ακούστηκαν οι δηλώσεις περί ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων. Οι ιδιοκτήτες ταξί «πάγωσαν» και άρχισαν να αναρωτιούνται αν θα αλλάξουν οι όροι, ο αριθμός και οι προϋποθέσεις χορήγησης αδειών ταξί, αν θα βρεθούν μπροστά σε νέες συνθήκες όπου οι άδειες θα χορηγούνται σε άλλους πλην φυσικών προσώπων, αν... Ετσι, χωρίς σαφείς απαντήσεις και με ανοιχτά ερωτήματα υπήρξαν οι πρώτες παρενέργειες, καθώς κάποιοι ιδιοκτήτες ταξί έσπευσαν να πουλήσουν τις άδειες που βέβαια επεδίωξαν να τις αγοράσουν «κοψοτιμής» κερδοσκόποι ώστε να τις μοσχοπουλήσουν σε πιο... ψύχραιμες ημέρες.

Επρεπε να γίνει «εκστρατεία» αποφόρτισης του κλίματος από το Συνδικάτο των Ιδιοκτητών Ταξί για να συγκρατήσει τους φοβισμένους και να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία τους (άδειες) που απαξιώθηκαν σημαντικά από τη μία ημέρα στην άλλη ­ οι πιο μετριοπαθείς εκτιμούν ότι οι άδειες πωλούνται κατά 5% φτηνότερα από ό,τι πριν από έναν μήνα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η πτώση της τιμής τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. «Καλέσαμε τους ιδιοκτήτες που, λόγω συνταξιοδότησης, ήθελαν να πουλήσουν τώρα τις άδειες να περιμένουν... Απελευθέρωση επαγγέλματος δεν σημαίνει ασυδοσία. Το πρόβλημα στον χώρο των ταξί δεν είναι ποσοτικό αλλά ποιοτικό, δηλαδή αφορά τη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών και όχι την αύξηση των αδειών ταξί» μας είπε ο κ. Λευτέρης Τερζάκης, αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ). «Τα ταξί ούτε κλειστό επάγγελμα είναι ούτε ολιγοπώλιο ούτε μονοπώλιο. Ας στραφούν λοιπόν εκεί όπου υπάρχουν τέτοιες καταστάσεις».

Το καθεστώς όμως που ισχύει με τις άδειες είναι το «κλειδί» για τον χαρακτηρισμό του επαγγέλματος των αυτοκινητιστών ταξί ως «κλειστού». Η έκδοση νέων αδειών έχει παγώσει εδώ και αρκετά χρόνια. Μόνο όσοι τις έχουν ήδη στα χέρια τους μπορούν να τις πουλήσουν σε άλλους για να αποκτήσουν ταξί. Ως το 1967 υπήρχαν στην Αθήνα 2.700 ταξί. Η χούντα απελευθέρωσε τις άδειες και έφθασαν το 1974 να είναι 10.000 τα ταξί. Από το '74 και μετά προστέθηκαν άλλες 3.500-4.000 άδειες, φτάνοντας έτσι να υπάρχουν σήμερα στην Αθήνα, σύμφωνα με τα μητρώα, 14.500 ταξί (15.500 ταξί αν υπολογισθούν και τα γκρι ταξί που κυκλοφορούν στο υπόλοιπο Αττικής ­ Λαύριο, Μέγαρα κ.α.). Επειδή κρίθηκε ότι στην Αθήνα είναι υπερβολικός ο αριθμός τους σε συνδυασμό με τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων μεταφορών και την πληθώρα των ΙΧ που κυκλοφορούν, το 1994 έγινε ρύθμιση ώστε να μην επιτρέπονται άλλες άδειες στο Λεκανοπέδιο. Στις άλλες περιοχές κάθε δύο χρόνια συνέρχεται η Νομαρχιακή Επιτροπή και κρίνει αν η πόλη ή η κωμόπολη χρειάζεται νέες άδειες και κατά περιόδους χορηγούνται. Επίσης, σύμφωνα με τον νόμο, κάθε φυσικό πρόσωπο μπορεί να έχει ως δυο άδειες στο όνομά του.

«Αν απελευθέρωση του επαγγέλματος εννοούν να μπορεί ένα φυσικό πρόσωπο να έχει πέντε, έξι ή 10 άδειες στο όνομά του ας γίνει. Διότι αυτός που θα αποφασίσει να κάνει μια τέτοια επένδυση δεν θα είναι ευκαιριακός και γυρολόγος. Ας γίνει όμως στο πλαίσιο των υπαρχουσών αδειών» επισημαίνει ο κ. Τερζάκης.

Το σκεπτικό του ΣΑΤΑ στηρίζεται στους εξής άξονες:

* Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έχει εκδώσει καμία ντιρεκτίβα σε ζητήματα που αφορούν οχήματα κάτω των εννέα θέσεων και αφήνει στη δικαιοδοσία των εθνικών κυβερνήσεων να ρυθμίσει τα θέματα αυτά.

* Ο διεθνής οργανισμός για τις οδικές μεταφορές IRU (International Road Transport Union) έχει διατυπώσει την άποψη ότι η σχέση του ταξί με τον πληθυσμό θα πρέπει να είναι 1 ταξί ανά 1.000 κατοίκους. Στην Ελλάδα σήμερα η αντιστοιχία είναι 3,65 ταξί ανά 1.000 κατοίκους. «Επομένως είναι τριπλάσιος ο αριθμός από αυτόν που εκτιμάται ότι πρέπει να είναι και όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει ζώντας στη χώρα μας δεν έχουμε ανάγκη από περισσότερα ταξί αλλά από αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών τους» σημειώνει ο κ. Τερζάκης.

Χαρακτηριστικό δείγμα της «θολούρας» που υπάρχει αφότου άνοιξε ο ασκός του Αιόλου των κλειστών επαγγελμάτων ήταν και η απάντηση που έδωσε στη Βουλή (Παρασκευή 19 Μαΐου) ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Ιωάννης Ζαφειρόπουλος σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΝ κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη. Είπε ότι για την κυβέρνηση και για το υπουργείο Μεταφορών «δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή θέμα μεμονωμένης αλλαγής του καθεστώτος που διέπει τη χορήγηση αδειών ταξί στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής. Θα συζητηθούν όλα». Περιορίστηκε έτσι στη γενικόλογη διαπίστωση ότι «πρέπει όλα τα επαγγέλματα που σήμερα στην Ελλάδα συγκροτούν κατά την άσκησή τους την ενιαία οικονομική δραστηριότητα στη χώρα να διερευνηθούν, να αρθούν τα αντικίνητρα και οι στρεβλώσεις που υπάρχουν και να διευκολυνθεί η διαδικασία αδειοδότησης των επαγγελμάτων αυτών στην κατεύθυνση της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της εθνικής οικονομίας, του οικονομικού συστήματος της χώρας».
Τι ισχύει σε χώρες της ΕΕ

Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί ένα αναγκαίο βήμα αφενός για την εξασφάλιση της ποιότητας των προσφερομένων υπηρεσιών και αφετέρου για τη μείωση των τιμών.

Αυτή είναι η θέση του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), η οποία αποτυπώνεται σε αρκετές εκθέσεις τις οποίες έχει δημοσιεύσει τα τελευταία χρόνια ο Οργανισμός. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, δεν έχει αποδειχθεί ότι η ύπαρξη περιορισμών στην εξάσκηση ενός επαγγέλματος ή επιχειρηματικής δραστηριότητας εξασφαλίζει την ποιότητα, καθώς η απουσία ανταγωνισμού συνήθως οδηγεί στα ύψη τις τιμές και μειώνει αισθητά το επίπεδο και την ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών.

Ο ΟΟΣΑ αναγνωρίζει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει, ιδιαιτέρως στην Ευρώπη, σημαντικά βήματα προόδου στην απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων προς όφελος του καταναλωτή, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων ανάμεσα στις χώρες-μέλη: Η κατάργηση του κριτηρίου της εθνικότητας για την άσκηση ή μη ενός επαγγέλματος θεωρείται από τον Οργανισμό σημείο-κλειδί για την ενίσχυση του ανταγωνισμού.

Στις περισσότερες εκθέσεις του ο ΟΟΣΑ χωρίζει τα κλειστά επαγγέλματα σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες: τις νομικές, τις ιατρικές τις λογιστικές και τις τεχνικές υπηρεσίες. Γι' αυτούς τους συγκεκριμένους τομείς, το καθεστώς στις ευρωπαϊκές χώρες έχει ως εξής: ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Πρόκειται για μια από τις χώρες με τους λιγότερους περιορισμούς στην άσκηση επαγγέλματος ή δραστηριότητας, καθώς μόλις δύο επαγγέλματα στον τομέα της λογιστικής θεωρούνται κλειστά. Ορισμένα προβλήματα είχαν προκύψει πριν από μερικά χρόνια στον οδοντιατρικό κλάδο, καθώς υπήρξε μεγάλη άνοδος των τιμών ­ τις οποίες ορίζει η Ενωση Οδοντιάτρων ­ αλλά με την παρέμβαση του κράτους βρέθηκε συμβιβαστική λύση. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Σημαντικά βήματα προόδου έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία. Το πρόβλημα το οποίο είχε να αντιμετωπίσει η γερμανική κυβέρνηση αφορούσε κυρίως τον ομόσπονδο χαρακτήρα του κράτους και τους περιορισμούς που υπήρχαν στη μετακίνηση ενός επαγγελματία από το ένα κρατίδιο στο άλλο. Οι περιορισμοί αυτοί έχουν ­ κατά κανόνα ­ καταργηθεί και οι μοναδικές προϋποθέσεις οι οποίες τίθενται για την εξάσκηση ενός επαγγέλματος αφορούν την εκπαίδευση την οποία πρέπει να έχει ο ενδιαφερόμενος. ΙΤΑΛΙΑ

Σε 19 ανέρχονται τα ελεγχόμενα επαγγέλματα, αριθμό τον οποίο ο ΟΟΣΑ θεωρεί υπερβολικό και καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει σε δραστικές αλλαγές στη νομοθεσία. Ανάμεσα στα επαγγέλματα τα οποία είναι κλειστά στη γειτονική χώρα είναι και αυτά του δημοσιογράφου, του συμβολαιογράφου, του αρχιτέκτονα και του γεωλόγου. ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Περίοδο ριζικών αλλαγών για τα κλειστά επαγγέλματα διανύει η Βρετανία, καθώς έχουν μειωθεί πολύ οι περιορισμοί στην αγορά εργασίας. Προς το παρόν 18 επαγγέλματα παραμένουν κλειστά, αν και η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει σημαντικές αλλαγές κυρίως στους τομείς της Δικαιοσύνης και της Υγείας, τομείς όπου παρατηρούνται και οι περισσότεροι περιορισμοί στην άσκηση επαγγέλματος.
5 ερωτήσεις 5 απαντήσεις Ποια, πότε και πώς 1 Τι εννοούμε λέγοντας «κλειστό επάγγελμα»;

Είναι πολύ δύσκολο να δώσει κανείς έναν συγκεκριμένο ορισμό στην έννοια «κλειστό επάγγελμα», αφού ο χαρακτηρισμός «κλειστό» εξαρτάται από το πρίσμα και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες αντιμετωπίζεται ένα επάγγελμα ή μια δραστηριότητα. Σύμφωνα με τον κ. Δ. Μάρδα, γενικό γραμματέα του υπουργείου Εμπορίου, αλλά και όπως διαφαίνεται σε αρκετές εκθέσεις του ΟΟΣΑ, τα κλειστά επαγγέλματα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε αυτά τα οποία είναι κλειστά βάσει νομοθεσίας και σε εκείνα που είναι κλειστά βάσει προδιαγραφών. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν, για παράδειγμα, οι ιδιοκτήτες ταξί, όπου ο αριθμός των αδειών είναι συγκεκριμένος, ενώ ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη δεύτερη κατηγορία είναι οι ιδιοκτήτες πρατηρίων υγρών καυσίμων, όπου οποιοσδήποτε μπορεί να δραστηριοποιηθεί στον συγκεκριμένο τομέα αρκεί να πληροί τις σαφείς προδιαγραφές και προϋποθέσεις που υπάρχουν. 2 Τι σημαίνει λοιπόν απελευθέρωση ενός κλειστού επαγγέλματος;

Σημαίνει μερική ή ολική κατάργηση των περιορισμών οι οποίοι υπάρχουν σε αυτά. Συνήθως οι περιορισμοί αυτοί χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

1) Στις προϋποθέσεις έναρξης επαγγέλματος ή επιχειρηματικής δραστηριότητας. 2) Στα αποκλειστικά δικαιώματα για άσκηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων. 3) Στην οργανωτική δομή επαγγελμάτων (αν θα είναι δηλαδή συνεταιρισμός, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης κτλ.). 3 Πότε θα γίνει αυτή η απελευθέρωση;

Ακόμη δεν έχει ορισθεί χρονοδιάγραμμα, αν και ως το τέλος του χρόνου θα έχουν ληφθεί οι απαραίτητες αποφάσεις για την έναρξη των διαδικασιών. Οπως έχει επισημάνει και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Ι. Παπαντωνίου, σε πρώτη φάση θα δοθεί προτεραιότητα στην απλούστευση των διαδικασιών έναρξης ενός επαγγέλματος, με άλλα λόγια στον περιορισμό της γραφειοκρατίας η οποία απαιτείται. Αυτό μεταφράζεται σε λιγότερα δικαιολογητικά, χαλαρότερες προϋποθέσεις και μεγαλύτερη ευκολία για την άσκηση ενός επαγγέλματος. Αργότερα θα εξεταστούν και τα «κλειστά», βάσει νομοθεσίας, επαγγέλματα, καθώς και οι κινήσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν για να απελευθερωθούν. Σε κάθε περίπτωση πάντως θεωρείται δύσκολο να γίνει οτιδήποτε πριν από το 2001. 4 Για ποιον λόγο πρέπει να απελευθερωθούν τα κλειστά επαγγέλματα; Το επιβάλλει η ΕΕ ή ο ΟΟΣΑ;

Οχι, πουθενά δεν αναφέρεται ότι πρέπει βάσει κοινοτικής οδηγίας να «ανοίξουν» όλα τα επαγγέλματα. Αυτό που επιβάλλει μια τέτοια κίνηση είναι η ίδια η αγορά. Και αυτό γιατί με την άρση των περιορισμών για την άσκηση ενός επαγγέλματος αφενός θα μειωθούν οι τιμές και αφετέρου θα αυξηθεί η ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών. Στην Αυστραλία, για παράδειγμα, όταν η πολιτεία «άνοιξε» το επάγγελμα των συμβολαιογράφων και επέτρεψε σε άτομα που δεν ήταν δικηγόροι να ασκούν το συγκεκριμένο επάγγελμα οι τιμές μειώθηκαν κατά 50%, χωρίς ταυτόχρονα να παρατηρηθεί πτώση του επιπέδου των προσφερομένων υπηρεσιών, γεγονός το οποίο αποδεικνύει πόσο θετικά επέδρασε ο υγιής ανταγωνισμός στον συγκεκριμένο κλάδο. 5 Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι θα απελευθερωθούν όλα τα κλειστά επαγγέλματα;

Οχι, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αυτό, για ευνόητους λόγους. Δεν είναι δυνατόν όλα τα επαγγέλματα να ασκούνται από οποιονδήποτε, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχουν «τεχνικές» δυσκολίες για την απελευθέρωση ενός επαγγέλματος. Ενα παράδειγμα είναι αυτό του πωλητή αγαθών (πλην οπωροκηπευτικών προϊόντων) σε λαϊκές αγορές (μεταπράτη). Είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να δοθούν απεριόριστες άδειες για το συγκεκριμένο επάγγελμα από τη στιγμή που είναι προκαθορισμένος ο χώρος που καταλαμβάνει μια λαϊκή αγορά. Με το ίδιο σκεπτικό δεν είναι δυνατόν να δοθεί άδεια για την εγκατάσταση συνεργείου αμμοβολής σε μια αμιγώς κατοικήσιμη περιοχή και γενικότερα καταλαβαίνει κανείς ότι η απελευθέρωση ενός επαγγέλματος πρέπει να έχει πάντα ως γνώμονα το συμφέρον του πολίτη-καταναλωτή.


Διαβάστε περισσότερα : http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=75&artid=122640&dt=28/05/2000

Taxi in Greece

Αναγνώστες

Counter

Follow us in Facebook

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Από το Blogger.